Вести Став-Колумни

Искрено од срце: Некогаш ме омаловажуваа, денес ми завидуваат на успесите!

14378

Ако бев дете и син на видни и богати родители можеби немаше да сум тоа што сум, ќе бев некој кој не сум сега. Во цутот на моето детство моите мама и тато ме задоија со искреноста, чесноста и упорноста. Сам талкав низ животните премрежја. Сам се борев и се борам за тоа што сум. Не зборувам што сум бил или што ќе бидам, горд сум на тоа што сум себе. Никој не идеше со мене, пешачејки по патеката на животот пропратен со луња и ветрови. Гордо стоев пред сите, главата ја наведнувам и се поклонувам само на еден, а тоа е Господ Бог. Никој, освен моите родители, не ми пружија нешто, а да се перчам дека е мое. Уште во градинка, на мои шест години, се борев пред неправдата. Тогашната моја воспитувачка спремаше предновогодишна претстава, а мене не ми даде улога. Логично беше, не сум на видни родители во тоа мало место од каде што потекнувам и ден денес со гордост му се враќам. Да, тоа е моето Пехчево. Пред 16 години истата онаа учителка од градинка не ми даде улога, ама јас од што присуствував на сите проби го научив текстот на сите деца. Не знаев да пишувам и читам, тогаш, па ја натерав мајка ми да остане будна цела ноќ и да пишува додека јас рецитирав. Пред целиот тогашен персонал на градинката гордо застанав и ги изрецитирав сите стихови.

И сега после толку време душата ми трепери, се сеќавам на тој момент кога стоев пред сите учителки и директорката и ја држев мајка ми за рака. Накратко тоа е, научив дека само со знаење и квалитет се стасува до успехот и се задржува на целта. Искрен сум, колку што можам. Не сакам никого да повредам, само сум искрен, така ме учеа моите родители. Основно, средно и факултетска диплома. Сам чекорам храбро и се спротивставувам на секоја неправда нанесена против било кого, особено кон оние кои најмногу ми значат. Успесите се редат, а ретроспективно ќе се навратам на средното образование. Мојата класна по Македонски јазик и литература, а воедно и професорка, во втора година никогаш не ми напиша петка по нејзиниот предмет. Можеби не заслужуав, но истата година со освоено прво место на литературен конкурс на државно ниво и тоа во категорија за возрасни само уште еднаш ги потврди квалитетите. Тој сум и не се плашам да бидам тоа што сум.

Автор: Д.Б.