Зошто ни е важно редовното истегнување?

Истегнувањето е важно за флексибилноста, движењето и спречување на повреди. Редовното истегнување не е само рутина која може да ви помогне во текот на вежбањето, туку и е важна навика за здравјето и функционирањето на телото.

Зошто ни е важно редовното истегнување?

Оптимизам – можеби ќе ви звучи чудно ако прочитате дека истегнувањето ќе ве направи оптимисти, но треба да знаете дека насобраниот стрес кој го имате во вашето тело придонесува да се чувствувате непријатно и напнато. Таквата тензија придонесува кон негативно размислување. Гледајте на растегнувањето како на будење на вашето тело и умот. Тоа исто така го поттикнува и лачењето на ендорфини кои даваат спокој и убаво чувство.

Ја подобрува флексибилноста – најдобриот бенефит од вежбањето е истегнувањето и подобрената флексибилност. Тоа придонесува за подобри физички перформанси и значително намален ризик од повреди.

Ја зголемува издржливоста – истегнувањето на мускулите го отстранува уморот од нив и го поттикнува крвотокот. Колку повеќе вежбате, толку повеќе енергија согорувате, што често може да направи да се чувствувате заморено, особено по долги и напорни тренинзи. Со помош на истегнувањето можето да го одложите заморот кој настанува во мускулите преку осигурување на ефикасно движење на кислородот низ телото.

Ја зголемува енергијата – Понекогаш имате проблем да останете свежи и со енергија во текот на денот? Доколку тоа ви се случува, тогаш истегнувањето има моќ да им помогне на вашиот ум и тело да се разбудат и да ви даде повеќе енергија. Мускулите се стегнуваат кога сме уморни и тоа прави да се чувствуваме летаргично.

Ја подобрува циркулацијата – истегнувањето има моќ да ја придвижи крвта кон мускулите. Тоа помага во севкупното здравје, бидејќи добрата циркулација поттикнува раст на клетките и добро функционирање на органите.

Го намалува холестеролот – комбинирано со здрава исхрана, растегнувањето помага да се намали холестеролот. Холестеролот е причинител за многу срцеви заболувања.

Денеска ги славиме Партеније, ЛукаМастридија и илјада и тројцата маченици

Свети Партеније, епископ лампсакијски

Син на некој ѓакон од градот Мелитопол. Уште како дете добро ги помнеше зборовите на Евангелието и се трудеше да ги исполни. Се насели покрај едно езеро каде што ловеше риба, ја продаваше и им делеше на сиромасите. По Божја Промисла го избраа за епископ Лампсакиски. Го очисти градот од незнабоштвото, ги затвори идолопоклоничките храмови, изгради многу цркви и го утврди благочестието. Со молитва лечеше секаква болест, а особено имаше власт над злите духови. Еднаш кога сакаше да изгони зол дух од некој луд човек, злиот дух го молеше да не го изгонува. „Ќе ти дадам друг човек; во него влези и живеј“, му рече Партениј. „Кој е тој човек?“, праша демонот. „Јас сум“, одговори светителот. „Влези и живеј во мене!“ Кога го слушна тоа демонот побегна како од оган викајќи: „Кај можам да влезам во Божјиот дом?!“ Свети Партениј поживеа долго и својата обилна љубов кон Господ и кон луѓето ја покажа на дело. Во вечниот покој на Христос се пресели во 6 век.

Преподобен Лука Еладски

Родум од Касторија. Уште како дете никогаш не сакаше да вкуси месо и сиот живот го минуваше во чистота и молитва. Еднаш појде на нива со семе жито за да сее. Но патем поголемиот дел им го раздаде на сиромасите, а помалиот што му преостана го посеа. Даде Бог и од тоа малку семе се собра поголем род одошто порано кога го сееше целото количество. Потоа Лука побегна од својата мајка вдовица во манастир. Нажалена мајка му Го молеше Бога да ѝ ја објави тајната каде ѝ се наоѓа синот. И Бог ја услиши нејзината молитва. Игуменот на оној манастир три ноќи едно по друго ја сонуваше една жена како остро го напаѓа што ѝ го зеде синот единец. Тогаш игуменот му нареди на Лука веднаш да оди кај мајка му. Лука отиде, се виде со мајка му, но пак си замина, овој пат бесповратно. Живееше во покајание на т.н. Јованова Гора. Ноќе Му се молеше на Бога, а дење работеше во градината и на нивата не заради себеси, туку за сиромасите и посетителите. Се хранеше само со леб од јачмен. Бог му даде дар на чудотоворство. Се упокои мирно во Господ во 946 година. Од неговите мошти одвреме навреме течеше миро.

Преподобна Мастридија

Живееше во Ерусалим во строг подвиг. Еден млад човек се загледа во неа и почна да ѝ здодева. За да се спаси и себеси и тоа момче од грев, Мастридија зеде едно лонче со малку наквасен грав и се оддалечи во пустина. Во пустината помина седумнаесет години и за сето тоа време, со Божјата благодат, не ѝ снема грав ниту ѝ оветве фустанот. Се упокои мирно околу 580 година.

Илјада и тројца маченици во Никомидија

Пострадаа во времето на Диоклецијан.

 

Секојдневни корисни совети (Видео)

Како да го спречите појавувањето на флеки по облеката од потење, или сте ја накапале омилената бела блуза со црвено вино?

Погледнете ги овие неколку корисни совети со кои ќе ви се олесни животот:

Најчитани

Твитови