Го победи ракот, па четри пати без престан го преплива Ла Манш

Ако се доделуваат награди за вистински спортски подвиг и достигнување, годинава тоа би требало да замине во рацете на 37 – годишната Сара Томас.

Американсакта пливачка ја заврши турата во каналот ЛА Манш, кој го преплива не еднаш, не двапатиили, три, туку четири пати без престан. Таа пливаше без да застане вкупно 54 часа и 10 минути.

  • Не можам да поверувам дека успеав, сега одам да спијам, бидејќи поприлично сум уморна, изјави Томас.

Сара Томас е првата пливачка во историјата која успеала да го преплива четри пати Ла Манш. Требала да преплива 130 километри, но заради силните струи морала да го менува правецот и така преплива 210 километри.

Со овој подвиг ги надмина Џон Ериксон, Филип Рус, АлисонСтритер и Клое Меккардел, кои три пати по ред го препливаа Ла Манш.

Успехот на Томас е поголем, бидејќи подвигот е направен откако го победи ракот на градите и тоа пред само една година.

  • Најтешко ми беше да се борам со солената вода заради која устата игрлото ми отекоа. Но луѓето во екипата беа одлични, ми помагаа и ме држеа силна, истакна Американката.

Таа подвигот го почна на брегот од градот Довер во Анфлија и пливаше до Грис Нез во Франција. Температурата на водата била 18 степени, но тоа не ја премисли. Се врати до Довер и уште веднаш стигна до Франција и се врати назад.

  • Секоја должина имаше нешто по што беше тешка . Кога прв пат се вратив во Англија сакав да се откажам. Си помислив „Треба тука да завршам и да се откажам“, но од екипата ми рекоа: „Знаеш што? Ти можеш подобро, Можеш да продолжиш“, откри Сара, која за време на својот подвиг пиела протеини помешани со електролити за да добие енергија и малку кофеин да ја разбие поспаноста, а кога го заврши подвигот и излезе од водата во Довер ја пречекаа со шампањ и чоколадо.

Томас се занимава со далечинско пливање од 2007 година, а Ла Манш го има препливано и во 2012 и 2016 година.

Правилното дишење, златна алатка во фитнесот!

Се спремате рекреативно или поозбилно за некој маратон па покрај вниманието што го оддавате на исхраната, хидратацијата, опремата итн. не заборавајте го најважниот сегмент од секое трчање – дишењето!

Сите сме го почувствувале тој момент во некој дел од нашата тркачка историја, било како деца, рекреативни или поозбилни тркачи кога здивот се губи од контрола и целото темпо се руши поради задишаноста. Ова претставува природна компонента на спортот бидејќи телото се бори за воздух, но истата може да се скроти и пренасочи со правилни техники на дишење во текот на трчањето, но и во преостанатите животни активности.

Клучот за трчање на подолги дистанци е да му се овозможи на телото доволен доток на кислород на мускулите кои имаат побарувачка. Тука во равенката влегува правилната техника на дишење која ќе му овозможи на човекот комплетно полнење и празнење на белодробниот капацитет, а тоа ќе го зголеми вкупниот волумен на вдишан кислород.

За овој процес да се случува на оптимален начин, потребно е човекот да дише споро и длабоко во текот на активноста, наместо кратко и плитко. Всушност, правилното дишење секогаш треба да “извира” од дијафрагмата, односно, тоа да биде стомачно, бидејќи овој тип на дишење е најефикасен во споредба со другите типови.

Абдоминалниот тип на дишење, иако недоволно практикуван од широката популација (луѓето често мислат дека ширењето на градите е знак за целосно наполнето белодробие) е всушност најприродниот начин на земање на воздух, а неговото инкорпорирање во секојдневието може да се постигне со свесно менување на навиките на дишење.

Доколку не сте сигурни дали дишете на овој начин, легнете на подот и рацете ставете ги над папокот. При вдишувањето, единствен дел што треба да се подигнува и спушта се рацете односно стомакот, не и градниот кош.

Кога ќе го вметнете ваквиот тип на дишење во ваштето секојдневие, во канцеларија, при стоење итн. веќе можете да го почнете да го практикувате и во трчањето каде свесно ќе се обидете да ја одржувате што е можно помирна и длабока секоја респираторна сесија.

Храна од микробранова: Штетна или не?!

Иако повеќето од нас веќе долго ја користат, секогаш останува енигма дали е навистина безбедно да ја подготвувате храната во микробранова печка – дали загревањето или подготвувањето на храна во неа е навистина здраво?

Експертите од Харвард тврдат дека е здраво, но не е се така едноставно. Имено, иако топлината која во бранови ја грее храната не е опасна сама по себе, некои видови на храна повеќето хранливи материи ќе ги задржат со вообичаеното готвење.

Од друга стана, за готвењето во микробранова печка особено е погодна онаа храна која ќе задржи повеќе хранливи супстанци ако се приготвува пократко и со што помалку течности. На пример, зеленчукот кој содржи многу витамин Ц е подобро да го подготвувате во неа.

Експертите според тоа заклучуваат дека не само што не треба да се плашите од храната од микробранова туку и во одредени случаи таа може да биде дури и поздрава.

Течен сапун vs Обичен сапун: Која употреба е поздрава и покорисна за кожата!

Многумина го користат течниот сапун наместо оној во цврста состојба, сметајќи дека поради амбалажата се отпорни на бактерии и дека нуди повеќе чистота.

На амбалажите на течниот сапун и тоа како можат да се соберат бактерии, кои најмногу се таложат на пластичните затворачи, кога ќе ги притиснете за сапунот да излезе. Ова особено важи за оние амбалажи кои повторно ги полните со течност.

Ден Ренер од фирмата „Катол Продактс“, која произведува средства за чистење, вели дека секоја амбалажа може да дојде во допир со бактерии кои се наоѓаат во близина.

„До тоа може да дојде преку валкани раце, валкани крпи за перење, валкана вода или честички во воздухот кои се собираат по повторното полнење“, истакна тој.

Токму поради овој факт потребно е  редовно да ги дезинфиицирате амбалажите за течен сапун, а посебно ако ги користите повеќе пати и повторно ги полните со сапун.

Најчитани

Твитови