Сара Мејс сака да е ГОЛА ВО ПЕЊОАР, КАКО ОД МАЈКА РОДЕНА! (ВИДЕО)

Пејачката Сара Мејс неодамна го издаде својот албум насловен како Floating trough space with Sara Mace.

Тоа, како и брачниот живот со нејзиниот сопатник,водителот Димитар Атанасовски беа само дел од причините да ја видите во exclusive.mk.

Сара откри многу работи за кои не сте знаеле, пример дека најмногу се сака со најмалце облека на себе, т.е. со ич.

Погледнете го целото интервју во видеото во продолжение:

PRP Метод - Tерапија на мускуло-скелетни проблеми со PRP - плазма богата со тромбоцити

Во Неуромедика е воведена нова методa на лекување со плазмалифтинг технологија. Плазмолифтинг значи природно возобновување на здравјето, лечење на спортски поверди, подмладување и разубавување. Плазмолифтинг е нова метода од регенеративната медицина, иновативен пат на лекување на разни патолошки состојби со инјектирање на автологна плазма збогатена со тромбоцити (ПРП). Што е ПРП? ПРП или плазма богата со тромбоцити е концентрат на човечки тромбоцити во мало количество плазма добиена од самиот пациент. Оваа метода се изведува така што се зема мало количество крв кое се става во посебна епрувета, а потоа крвната плазма се збогатува со тромбоцити и се аплицира на пациентот. ПРП е најприродната метода која ја ревитализира, обновува oштетената состојба кај пациентот (спортски повреди, естетски проблеми...).

Апликацијата на ПРП се базира на фактот што тромбоцитите содржат протеински фактори и најмалку шест фактори на раст кои стимулираат клеточна регенерација. Апликацијата на ПРП методата од неодамна отпочна да се применува во многу области од медицината. Со оваа метода на спортските полиња повторно се вратени и славни спортисти после оштетувања на зглобовите како што се Рафаел Надал,  Коби Брајант, Тајгер Вудс и многу други. Плазмолифтинг се базира на патентирана технологија за добивање на примерок од крвта на пациентот со помош на серифицирани вакум крвни епрувети. За време на овој процес со специјално центрифугирање тромбоцитната автоплазма се одделува од останатите некорисни компоненти и како таква се инјектира во заболените или повредените ткива како што се зглобови, тетиви, лигаменти, мускули, рбетен столб и коскени болни точки. Благодарејки на шесте фактори на раст неопходни за лекувањето на коските и меките ткива ПРП успешно се користи и во лекувањето на заболувања и повреди на рбетниот столб. За забрзување на регенеративните процедури во повредените или болните ткива методата ПРП делува противоспалително, противалергично, против создавање на фиброзно ткиво и стимулира создавање на нови крвни садови. На тој начин ПРП методата е брза и ефикасна. Потребни се само десетина минути за нејзина припрема и апликација. Се разбира дека се се работи стерилно од страна на искусни специјалисти  по принципите на медицина базирана на докази. Ја користиме во ортопедијата и трауматологијата, кај артрози-дегенеративни промени на зглобовите, периартритиси, повреди на тетиви и лигаменти, акутни или хронични повреди на мускули и коски како и цистични промени во истите.  Исто така ја користиме и кај тендинопатии и дегенеративни промени на рбетниот столб и дискусите. Резултатите се брзи при што доаѓа до намалување на болката, обновување на синовијалната течност, зголемена подвижност на зглобовите, намалување на периодот на рехабилитација после апликација на ендопротези. Во зависност од болеста или повредата потребни се еден до неколку третмани во одредени  временски интервали.

Плазмолифтингот во вид на неуро плазма може да се користи и во неурологијата и кај заболувања на рбетен столб превенција и рехабилитација после повреди на медула спиналис. Повреда на нерви, остеоартритис на рбетен столб-спондилози, лумбаго, неуралгиа интеркосталис, протрузија на интервертебрални дискуси и херниа дисци, цервикалгиа и цефалалгија, мигрена, вертебрален артериски компресивен синдром, сколиози, кифосколиози, спондилоартропатиа, компресивни фрактури на прешлените и кај М. Бехтерев. Плазмолифтинг методата ослободува од болки и намалување на воспалителниот процес. Се зголемува подвижноста на рбетен столб, превенира појава на фиброзни адхезии кои ја намалуваат подвижноста на зглобовите. Индуцира неурогенеза и ангиогенеза. Пролонгира клиничка ремисија и секако го подобрува квалитетот на животот.

ПРП методата – плазмолифтинг наоѓа извонредна примена и во стоматологијата, трихологијата, козметологијата, ортопедијата и трауматологијата во неврологијата, пластична и реконструктивна хирургија и во гинекологијата. Плазмолифтингот како  нова метода сигнификантно помага во заздравувањето, таа е универзална, компатибилна лесна за апликација, безбедна, природна, ефективна, едноставна, лесно применлива и ефтина метода. Taa претставува ново ефикасно оружје во рацете на искусни специјалисти од разни области на медицината.

Ние се надеваме дека многу болни ќе имаат корист од оваа нова метода, особено пациенти кои имаат коморбидитети и несмеат да примаат медикаменти кои би им го влошиле и така нарушеното здравје.  

Проф. Др. Ѓорѓи Зафироски-специјалист ортопедски хирург и травматолог во Неуромедика

 

Неонатална хипогликемија - Статија на Спец. Д-р Јулија Ранѓеловиќ - педијатар во Неуромедика

Не постои универзална дефиниција за хипогликемија во неонаталната возраст, постојат одредени протоколи според кои мора да се одржи одредено ниво на глукоза во крвта  во неонаталниот период за да се превенира нарушување  на мозочниот развој кај детето. Одржување на нормално ниво на глукоза во крвта е варијабилно и зависи од повеќе фактори како родилна тежина, гестациска возраст, резервите на телото, статусот на хранење, како и присуство или отсуство на болест.

Неонатална хипогликемија се дефинира како глукоза под 30мг/дл (1,65ммол/л) во првите 24 часа или помалку од 45мг/дл(2,5ммол/л) по 24 часа, и е еден од најчестите метаболички проблеми во неонатолошката возраст.

Главни долгорочни секвели од хипогликемијата вклучуваат ментална ретардација, конвулзивни пристапи, развојни нарушувања.

Скрининг за хипогликемија – Се смета дека најниски нивоа на глукоза се забележува првите 2 часа од животот. Се прави скрининг на новородени со ризик (новородени со ниска родилна тежина (под 2000гр.), предвремено родени деца, деца мали за гестациската возраст, доенчиња од мајки со дијабет, доенче големо за гестациската возраст , доенче со рх хемолитичка болест, доенчиња со интраутерина ретардација во растот, деца со перинатална асфиксија, полицитемија, сепса, шок, деца на тотална парентерална исхрана).

Се проверува гликемијата на 2, 6, 12, 24, 48 и 72часа, со знаци за инфекција на секој 6 до 8 часа, стабилни деца со многу мала родилна тежина на парентерална исхрана првите 72 часа од раѓање секој 6 до 8 часа, по 72 часа од раѓање еднаш на ден.

Деца каде не е потребен скрининг – кај термински здрави новородени на доење со соодветна тежина на гестациската старост. Но, кај термиско новородено со слаб внес храна, недоволна лактација или стрес од хипотермија треба внимателно да се следи гликемијата  заради ризик од хипогликемија.

Клинички знаци асоцирани со хипогликемија

Може да биде асимптоматска кога се намалени вредностите на гликемијата  но немаме видливи  клинички знаци; и

Симптоматска хипогликемија – се карактеризира со разновидни  симптоми како појава на ступор, тремор, апатија, епизоди на цијаноза, конвулзии, интермитентни апноични кризи, тахипнеа, слаб пискав плач, летаргија, потешкотии при хранење, патолошки движења на очите,  нагло бледило, хипотермија кардиак арест.

Третман на хипогликемијата

При асимптоматска хипогликемија се прави обид за орален внес на храна, при што  доењето е најдобар избор, кај новородено со слаб рефлекс за цицање измолзено млеко. Мајчиното млеко ја стимулира кетогенезата (кетоните се алтернативен извор за мозокот заедно со пируватите, слободните масни киселини, глицерол, амино киселини), но доколку нема мајчино млеко се даваат адаптирани млечни формули.

По внес на храна по еден час се прави проверка на гликемијата, ако нема корекција се превземаат чекори како при симптоматска хипогликемија.

Терапија на симптоматска хипогликемија

Кај доенчињата со знаци за хипоглкемија  треба да се третират со интравенски течности. Кај симптоматска хипогликемија вклучувајќи конвулзии, болус од 2мл/кг 10% глукоза (200мг/кг). Тој мини болус помага во рапидна корекција на нивото на глукоза во крвта. По внес на тој болус се продолжува со континуирана глукозна инфузија 6-8 мг/кг/мин. Се прави проверка на глукозата по 30-60 во мин, а потоа на секој 6 часа до постигнување на ниво на глукозата повеќе од 50мг/дл.

Ако вредноста на глукозата е под 45мг/дл покрај болус и глукозната инфузија, глукозата се зголемува во чекор од 2 мг/кг /мин секој 15 до 30 мин до максимум од 12 мг/кг/мин.

По 24 часа од ив глукозна терапија, ако една или две последователни гликемии се над 50 мг/дл се намалува инфузијата на 6-8 мг/кг/мин на 6 часа, пратено со внес на храна. Со постигнување на ниво на гликемијата од 4мг/кг/мин, адекватен перорален внес на храна и ниво на глукозата над 50мг/дл може да се прекине инфузијата.

Важно е да се обезбеди континуирана глукозна инфузија со инфузиона пумпа и без прекини во давањето. Не смее нагло да се прекине глукозната инфузија бидејќи може да настане нагла хипогликемија. Се избегнува внес на глукозен раствор  над 12,5 % декстроза ив заради можна појава на тромбофлебитис.

Рекурентна / резистентна хипогликемија

Оваа состојба да се разгледа кога доенчето не одржува нормално ниво на глукоза или кога стабилизацијата не е постигната за 7 дена.

Важни причини за резистентна хипогликемија – конгенитален хипопитуитаризам,  адренална инсуфициенција, состојба на хиперинсулинемија, галактоземија, метаболни заболувања.

Иследувања потребни при резистентна хипогликемија

Ниво на инсулин, кортизол, хормон за раст, амониум, ниво на лактати, присуство на кетони и редуцирачки супстанци во урина, слободни масни киселини.

Лекови кои се користат

Хидрокортизон 5 мг/кг/ден ив или пер ос

Диазоксид пер ос 10-25мг/кг/ден кој ги држи Катп канали на панкреасот отворени и редуцира секреција на инсулин, корисен при инсулиноми

Глукагон – кој ги мобилизира хепаталните гликогени резерви потикнува глуконеогенеза и промовира кетогенеза.

Октреотид (синтетски соматостатин) 

Исходот од неонаталната хипогликемија е детерминиран од повеќе фактори како времетраеењето, степенот на хипогликемијата, церебралниот проток, церебралната утилизација на глукозата  и коморбидитетите.

Потребно е внимателно следење на невролошкиот развој и моторните перформанси кај детето контролни проверки на видот и слухот.

Статија на Спец. Д-р Јулија Ранѓеловиќ - педијатар во Неуромедика

Најчитани

Твитови