После 7 години "сув" брак повторно имав секс - еве што се случи кога странец ме повика дома

По 3 деца сексот исчезна од мојот брак.

Додека бев на факултет, секогаш бев прва спремна да пробам нови работи, а тоа се однесуваше и на сексот. Невиноста ја изгубив прва, а кога некој имаше љубовни проблеми секогаш доаѓаше за совет кај мене.

Мислам дека во основа бев многу пољубопитна од другите, но бев и самоуверена. Бев ситна русокоса со прилично искривена личност па поради тоа не ми недостасуваше внимание од спротивниот пол.

Кога јас и Петар се земавме по завршувањето на факултетот, бевме многу сексуално активни. Се будевме порано за да имаме секс пред работа, а се случуваше да го изненадам и на работа.

Меѓутоа по првото дете, работите значително се променија. Се здебелив и изгубив желба за секс. Бебето целосно ме исцрпуваше. Сексот беше последното нешто на долгата листа обврски.

10 години подоцна, бевме прекрасно семејство, но сексот стана нешто што можеше да се случи еднаш во месецот. Што се однесува до мене, јас не чуствував никакво задоволство ни кога ќе дојдеше до него.

Всушност, во последните неколку години ние воопшто немавме секс.

Бракот ни заврши без расправии, останавме пријатели.

Веднаш по разводот пријателите ме брзаа да почнам да барам маж на интернет. Така го запознав Немања. Уште на првиот состанок ми се приближи и ме бакна. Имав чуство како електрична енергија да минува низ моето тело. Ми шепна дека би требало да одиме кај него. Сакав да го одбијам бидејќи тоа утро не ги избричив нозете, а и интимните делови ми беа прилично "запуштени" - но не го одбив.

Иако телото ми беше возбудено, доживеав нервен слом. Дали е сексот како возење велосипед? Дали се сеќавам што треба да правам? Дали воопшто ќе може да влезе во мене?

Се сеќавам дека пријателките ми зборуваа - мораш да ја користиш или ќе ја изгубиш. Што ако ја изгубив?

Штом стигнавме кај него, веднаш отидов до тоалет за да се подготвам за ноа што ме чека. Имав доволно години за да знам дека не треба да ја пропуштам оваа шанса како што беше тој. Јасно ми беше дека едвај чекаше да ме задоволи, а не се  случува секој ден да имате згоден маж кој едвај чека да ги исполни сите ваши желби.

Повторно се чуствував како студентка за која сексот беше нешто ново и возбудливо. Се префрливме од едно место на друго, се сеќавам како ја соблековме целата облека од нас и завршивме на кревет.

Пред крајот на бракот сексот беше непријатенм, понекогаш дури и болен, но не и сега. Сфатив дека разликата е во тоа што не сум била доволно возбудена.

Иако нашата врска траеше кратко, сфатив дека сум прилично добра во сексот. Имам секс и сум мајка на три деца, а вибраторот ми стана една од омилените работи.

Сега знам дека најдобрата работа кај "сувиот" период е тоа што ќе дојде негов крај, а тогаш ќе сфатите колку сексот може да биде неверојатен.

Текст кој ќе ви го смени погледот за светот: Бескрајно им сум благодарна на непријателите!

Логично е човек да има пријатели и непријатели. Некако, не им верувам на оние луѓе кои велат дека немаат непријатели. Па, зар не правите ништо? Оти, секој човек кој прави нешто со љубов, создава нешто со страст и е успешен, верувајте ми, има непријатели кои се бескрајно љубоморни на тоа!

Јас на пример, не сум бесна на моите непријатели. Напротив, многу им сум благодарна.

Им благодарам за тоа што постојат. Да ги немав, немаше да знам да ги ценам искрените пријатели кои и во три по полноќ би го мрднале задникот од кревет за да ми помогнат.

Им благодарам за тоа што ми завидуваат. Така ме мотивираат да бидам уште подобра.

Им благодарам за тоа што ме тераат да бидам уште поуспешна.

Им благодарам за тоа што нивното озборување ми ја буди креативноста за создавање на корисни нешта.

И им благодарам за тоа што креваат прашина околу мене. И негативната реклама е реклама!

Зошто да комплицирате? Живејте како мислите, не како ќе ви кажат!

Сигурно многупати сте ги слушнале речениците „Немој така“, “ Не прави го тоа“, „Направи го ова“, „Не троши пари“ , „Не е тој за тебе“ , „Треба да ослабнеш“, „Зошто така“, „А зошто работиш кога малку плата земаш. Аман до кога?

До кога ќе давате објаснување зошто и како правите? До кога ќе го пoминувате објаснувајќи , а не живеејќи го вашиот живот? До кога ќе слушате што ви вели туѓиот мозок и срце, а не вашиот?

Ако ви се смее, смејте се. Ако ви се плаче, плачете. Ако ви се јаде, јадете. Ако ви се оди на одмор, одете. Ако ви се работи, работите. Правите што сака да прави вашето битие, а не да објаснувате.

Сигурно, сте биле милион пати во ситуација, кога  сте добиле порака на социјалните мрежи, а не сте ја отвориле. Па добивате милион префрлувања во стилот: Tи пишав не ми ни направи сеен, ти пишав не ми врати, ти пишав, не сакаш да ја видиш порката.  И? До кога ќе давате патетични објаснувања? Не е животот еден Фесјбук, Инстаграм, Вибер, Твитер. До кога ќе се грижете дали сте виделе нечија порака или не? Тие што треба да ги гледате ќе бидат околу вас, до вас, со вас, а не во виртуелниот свет.

Кога ќе ги ставите вашите приоритети, пред  другите? Зарем многу повеќе ве радува една обична честитка на ѕид на Фејсбук, отколку една прегратка во живо? Зарем повеќе ве радува еден лајк, еден сеен отколку поминатото време со личностите што ви значат? Зарем повеќе вреди виртуелниот свет отколку спомените кои ќе ги доживете со пријтелите,семејството?

 

А каде се вашите приоритети, желби, соништа?

Не комплицирајте, не објаснувајте, ЖИВЕЈТЕ. Не дозволувајте туѓите (не)животи да ви го креираат вашиот живот. Не дозволувајте туѓите соништа да станат ваши. Правите вие како мислите, не како другите ќе ви кажат, БЕЗ ОБЈАСНУВАЊЕ.

Зарем би правеле нешто што не ве прави среќни? ВИЕ СТЕ ПРИОРИТЕТОТ И КРАЈ

Автор: Христина Ѓоргиевска

Најчитани

Твитови