Исповед на човекот кој успеа да излезе од секта: Ја дознав страшната вистина

Жељко Кикел со години беше член на сектата Јеховини сведоци. Имено Жељко во Лондон бил и старешина на една нивна група.

Она што го видел изминатите години го натерало тој да ја напушти организацијата и да почне да ја истражува вистината, чиешто преиспитување му било строго забрането. За српскиот сајт 24сата.рс Жељко открива како изгледа животот во секта.

Како што вели во 1994 година во Лондон им се приклучил на Јеховините сведоци и со години служел како старешина и довил увид во некои практики поради кои во 2009 година си заминал засекогаш.

Жељко денеска го работи сајтот Слободна мисла, кој го преиспитува учењето на сектата. Тој за српскиот сајт открија што се крие зад завесата на мистеријата која ја обвиткува оваа контроверзна организација.

– Ги напуштив Јеховините сведоци, зашто веќе не можев да го издржам тој начин на живот. Моето напуштање дојде како резултат на повеќегодишни сомнежи кои се развија особено во подоцнежниот период додека служев како старешина и претседател на едно собрание во Лондон. Начинот на кој се решаваа некои проблеми и како некои членови беа третирани се помалку ми се допаѓаше, вели Жељко.

Еден од главните начини на воведување на нови членови е проповедање од врата на врата. Многу Сведоци веруваат дека ова е библиски принцип и барање, но Жељко тврди дека одѕивот се намалил, па се става поголем акцент на крштевање на децата од семејствата на самите верници, од кои многумина ги кријат своите предрасуди.

– На прв поглед се многу пристојни и човечни кон сите, но религијата ги у;и дека другите религии се дел од поредокот на Сатаната и веруваат дека сите останати религии во Армагедон ќе бидат уништени и дека на крајот на краиштата тоа и го заслужуваат.

За да станат членови на организацијата, луѓето мораат да го поминат библискиот курс, а потоа откако потполно да се нурнат во вода слично како при класичното крштевање, лицето станува објавител. Потоа, тврди Кикел, почнува манипулацијата на членовите, на кои им велат дека се е тоа Божја волја.

Членовите се охрабруваат да се жртуваат материјално, а  со свето време и работата во организацијата под убедување дека сите тие жртви се мили, прифатливи и дури и пожелни од страна на богот Јехова. Финансиската структура на целата организација е организирана пирамидално, така што парите секогаш се движат кон повисоките структури во вид на подарок, а по потреба им се позајмува на пониските структури.

Системот е корумпиран и парите секогаш се движат кон врвот кој навистина има многу пари, имот и моќ. Просечен Јеховин сведок не е ни свесен колкаво е тоа количество добра што го поседува организацијата и верува дека се е рамноправно, нагласува Кикел.

Секое преиспитување на постапката на лидерот доведува до етикетирање на членот како поклоник на Сатаната и целосно отфрлање.

– Тоа личи на фашистичко уредување кое се базира на контрола на мислите. Има луѓе кои ќе се принајдат во тоа, но никому не би му советувал да појде во таа авантура. Положбата на старешина носеше углед и признанија кои очигледно му импонираа на моето его, но сепак, превладеа срцето. Не можев веќе да се преправам. Се ми се смачи. Во почетокот мислев дека сум лош човек, но две години откако ја напуштив организацијата почнав да го истражувам материјалот кој порано не сакав да го читам и дури тогаш го видов вистинското лице на овој деструктивен култ – предупредува Кикел.

Иако знае дека ова искуство го променило, нагласува дека сечии убедувања треба да се почитуваат, но секогаш да се биде многу внимателен.

– Секој го избира својот пат. Јас мислам дека луѓето сами го менуваат својот живот било на подобро било на полошо и никако не би требало да се китиме со туѓи перја. Моралот, добрината и љубовта треба да се плодови на личното созревање и разбирање, а не последица на некои правила. По сите мои духовни и буквални талкања се вратив на самиот почеток навидум со празни џебови, но збогатен со искуства кои не можат да се купат, заклучува бившиот старешина.

Во што веруваат Јеховините сведоци:

– По смртта душата не продолжува да живее, туку по Армагедонот верните Јеховини сведоци ќе бидат воскреснати во материјален живот на Земјата, додека на небото ќе заминат само 144.000 миропомазани луѓе, кои од небото ќе владеат заедно со Христос во текот на неговото илјадагодишно владеење.

– Јеховините сведоци по правило заземаат неутрален став (значи, не како личен избор) кога се поздравува национален симбол, знаме, химна и сл. Исто така, одбиваат да служат војска и не прифаќаат вработување во сектори кои имаат врска со политика, војска или државна безбедност.

– Не го прифаќаат учењето за светото тројство, туку веруваат дека Исус Христос Јеховин (создателот) е првороден син и дека светиот дух не е личност туку активна божја сила.

– Практикуваат многу стриктно избегнување и прекинување на сите односи со исклучените и со оние кои самоволно ќе ја напуштат организацијата (дури и ако се работи за блиски членови на семејството).

– Одбиваат трансфузија на крв, иако новите струи се трудат да го променат тоа.

– Еднаш годишно одржуваат конгрес во Белградската арена.

– Се претпоставува дека во Македонија во моментов има околу 2000 Јеховини сведоци.

Матурантките се „тепаат“ која да е посекси и поразголена, апсолвентките не се замараат!

Животот е полн со предизвици на секое поле, но секој предизвик носи и свои успеси или пак неуспеси. Заклучно, секој период од животот е карактеристичен сам за себе.

Наголемо периодов се прославуваат апсолвентските и матурските вечери, кој за каде е , но дали и така секој се чувствува. Се поголем е трендот да се следат познатите личности особено кога се работи за фризура, шминка и тоалета на матурска или апсолвентска вечер.

Апсолвентките како и да не посветуваат многу внимание на тој чин. Некои знаат да речат дека тоа е само формално, дипломирањето е многу повеќе. За разлика од нив матурантките борба водат меѓу себе која да биде посекси, поразголена и подоминантна од останатите. Годиниве, некои матурантки бараат фустан и надвор од Македонија, не за да се бидат единствени, туку со денови и недели да раскажуваат дека од Солун биле по тоалета, колку пати го купиле.

Со месеци однапред резервираат термини каде да одат на фризер и козметичар, а не размислувајќи дека не постигнале никаков знаечен животен резултат. Но покрај матурантките, нивните родители се уште по загреани. Од каде да се купи подарок за партнерот, колкав простор да се изнајми за матурската прослава и уште што ли не.

Сума сумарум, и матурантки и апсолвентки како припаднички на понежниот пол се расфрлаат по облека, шминка и фризура, не работеле тие за парите нели?

Сепак, матурантите и апсолвентите се поскромни, чевли, панталони, кошула и сако и тоа е тоа. До душа не можеш да направиш разлика меѓу машките кој е апсолвент, а кој матурант, но важо тие убаво си поминале.

Заклучокот едноставен, матурантките се „тепаат“ која да е посекси и поразголена, апсолвентките не се замараат!

Превземање на содржините од порталот Exclusive.mk во целост или делови, не е дозволено освен со писмена дозвола од Еxclusive.mk во спротивно секое неовластено копирање ќе се фактурира согласно ценовникот на нашата редакција.

Јас сум жестока феминистка, но сепак го земав презимето на сопругот, а еве и зошто!

Зборувајќи традиционално, мажето значи дека таткото ја „поклонува“ ќерката на некој маж и при тоа таа го менува презимито, за да се знае на кој припаѓа.

Треба да се мажам следната година и како чистокрвна феминистка треба да се соочам со некои работи. За мене промената на презимето е голема работа.

Некој да ме прашал во тинејџерските денови дали би го променила своето презиме, не би ни помислила, туку само ќе му кажев „не“. Всушност, не ни бев потполно сигурна дали сакам да се омажам еден ден.

Меѓутоа, минатата години моето момче ме побара за жена. Тогаш се соолчив со брачните прашања, на кои немав одговор.

Во почетокот ми беше смешно, реков дека не сакам да го земам неговото презиме, бидејќи сум феминистка. Сепак, размислив и одлучив да го земам неговото презиме и да прифатам што се носи тоа со себе.

Ми требаше долго да влезам во новинарството, луѓето ме препознаваа по името и презимето. Бев подготвена да изгубам се, кариерата која ја градев со години, малку да тагувам по своето старо презиме и да продолжам понатаму.

Ми се допадна идејата да имаме деца и сите да се презиваме исто, да бидеме тим.

Не мислам дека станав анти - феминистка затоа што го носам презимето на мојот сопруг. Најголемо достигнување во феминизмот е тоа што на жената треба да и се даде избор. Јас својот го направив.

Најчитани

Твитови